Δευτέρα 5 Μαΐου 2008
Μην τους ξεχνάτε...
Εκτός από τους δημοσιογράφους και τους τεχνικούς στον άλλοτε όμιλο "Sportime" υπάρχει και το διοικητικό προσωπικό. Οι άνθρωποι στο λογιστήριο, οι τηλεφωνήτριες, οι κλητήρες, άνθρωποι που συνεχίζουν να εργάζονται κάτω από ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες και φυσικά να μην πληρώνονται όπως όλοι οι άλλοι. Συνήθως τα φώτα πέφτουν στους δημοσιογράφους, άντε και στους τεχνικούς κι όλοι οι άλλοι μένουν στη σκιά. Βέβαια στην περίπτωση "Sportime"-"Αθλητικής" τα φώτα που έπεσαν επάνω στους εργαζόμενους ήταν λιγοστά, αλλά αξίζει να θυμόμαστε και τους άλλους ανθρώπους, κομμάτι των εφημερίδων, του ραδιοφώνου και του site που επίσης δοκιμάζονται σκληρά αυτούς τους μήνες.
Η...μεθεπόμενη του ντέρμπι της Λεωφόρου
Νέα άνοδος για τις αθλητικές εφημερίδες σε Αθήνα και Πειραιά την περασμένη Παρασκευή μετά την αργία της πρωτομαγιάς. Βέβαια σ’ αυτό βοήθησαν και τα πλέϊ οφ που είχαν γίνει τη Τετάρτη. Όμως το 4-1 του Παναθηναϊκού στη Λεωφόρο δεν μπορούσε ν’αφήσει ανεπηρέαστες τις κυκλοφορίες. Έτσι «η Πράσινη» πέρασε τον «Φίλαθλο» και το «Derbysports» τη «Νέα Ώρα»
Αθήνα – Πειραιάς
Αθήνα – Πειραιάς
| Κυκλοφορίες εφημερίδων | Παρασκευή 2/5 |
|---|---|
| Φως των σπορ | 15.306 |
| Sportday | 14.417 |
| Πρωταθλητής | 13.020 |
| Goalnews | 8.602 |
| Εξέδρα των σπορ | 5.568 |
| Η Πράσινη | 5.550 |
| Φίλαθλος | 5.481 |
| Derbysports | 2.745 |
| Νέα Ώρα | 2.192 |
| Γάτα | 1.904 |
| Ένωση | 1.261 |
| Score Live | 844 |
Ανάσταση για τις αθλητικές εφημερίδες
Το Μεγάλο Σάββατο οι αθλητικές εφημερίδες σε όλη την Ελλάδα παρά την ανυπαρξία μεγάλων εσωτερικών γεγονότων είχαν 24% αύξηση που σημαίνει 35,350 φύλλα περισσότερα. Την ίδια μέρα που οι πολιτικές εφημερίδες κυκλοφόρησαν τα βαριά «κυριακάτικά» τους φύλλα με τις πολλές προσφορές και είχαν απώλειες 16^ δηλαδή 171.810 φύλλα λιγότερα
Πανελλαδικές κυκλοφορίες.
Πανελλαδικές κυκλοφορίες.
| Εφημερίδα | 26/4 | 20/4 | Διαφορά | % | |
|---|---|---|---|---|---|
Sportday | 44.490 | 35.770 | 8.720 | 24% | |
| Φως των σπορ | 27.640 | 23.220 | 4.420 | 19% | |
| Πρωταθλητής | 23.860 | 20.170 | 3.690 | 18% | |
| Goalnews | 23.410 | 21.030 | 2.380 | 11% | |
| Εξέδρα των σπορ | 17.710 | 12.250 | 5.460 | 45% | |
| Η Πράσινη | 11.110 | 7.560 | 3.550 | 47% | |
| Φίλαθλος | 10.640 | 9.240 | 1.400 | 15% | |
| Νέα Ώρα | 7.290 | 5.930 | 1.360 | 23% | |
Derbysports | 5.710 | 3.840 | 1.870 | 49% | |
| Η Γάτα | 5.100 | 4.970 | 130 | 3% | |
| Ένωση | 4.460 | 3.130 | 1.330 | 42% | |
| Score Live | 3.370 | 2.330 | 1.040 | 45% | |
Σύνολο | 184.790 | 149.440 | 35.350 | 24% |
Η τηλεθέαση της φιέστας
Το 18,3% σε τηλεθέαση έφθασε η φιέστα του Ολυμπιακού τη Κυριακή στη ΝΕΤ. Καταγράφηκε από τις 20:00-20:15, ενώ η "Αθλητική Κυριακή" έφθασε στο 14,7% όταν ο Παναγιώτης Βαρούχας ανέλυε τις αμφισβητούμενες φάσεις των πλέϊ οφ!
Χαρακτηριστικό πάντως είναι ότι το δελτίο ειδήσεων της ΝΕΤ (21:00-22:00) έκανε υψηλότερη τηλεθέαση από την φιέστα των πρωταθλητών. έφθασε στο 17,5%
Χαρακτηριστικό πάντως είναι ότι το δελτίο ειδήσεων της ΝΕΤ (21:00-22:00) έκανε υψηλότερη τηλεθέαση από την φιέστα των πρωταθλητών. έφθασε στο 17,5%
Τα σκέπασε όλα η φιέστα και ο Κόκκαλης
Δείτε τα πρωτοσέλιδα των αθλητικών εφημερίδων από το Sport24.gr και ψηφίστε το καλύτερο στη διπλανή στήλη.
Κυριακή 4 Μαΐου 2008
Κι όμως ασχολούνται με το Sportime
Έγραψε το greekmme για το Sportime:
ΟΙ επιχειρηματίες εξαγοράζουν μέσα ενημέρωσης, μετά απαξιώνονται και στο τέλος οδεύουν για κλείσιμο. Αλλιώς δεν εξηγείται το μέγα πρόβλημα με επίσχεση εργασίας στο εκδοτικό συγκρότημα του Sportime που οφείλονται μισθοί σε ραδιόφωνο, τις 2 εφημερίδες και στη δικτυακή πύλη. Το ίδιο άραγε δεν συνέβη με την περίπτωση του Planet- νυν City- που ακόμα δεν έχουν καταβληθεί εργοδοτικές εισφορές και τα χρέη από τις προηγούμενες διοικήσεις; Μήπως ήρθε ο καιρός κάποια παραδοσιακά μέσα να επιστρέψουν στην παλιά εποχή των ανθρώπων που τα δημιούργησαν με ελάχιστο προσωπικό;
ΟΙ επιχειρηματίες εξαγοράζουν μέσα ενημέρωσης, μετά απαξιώνονται και στο τέλος οδεύουν για κλείσιμο. Αλλιώς δεν εξηγείται το μέγα πρόβλημα με επίσχεση εργασίας στο εκδοτικό συγκρότημα του Sportime που οφείλονται μισθοί σε ραδιόφωνο, τις 2 εφημερίδες και στη δικτυακή πύλη. Το ίδιο άραγε δεν συνέβη με την περίπτωση του Planet- νυν City- που ακόμα δεν έχουν καταβληθεί εργοδοτικές εισφορές και τα χρέη από τις προηγούμενες διοικήσεις; Μήπως ήρθε ο καιρός κάποια παραδοσιακά μέσα να επιστρέψουν στην παλιά εποχή των ανθρώπων που τα δημιούργησαν με ελάχιστο προσωπικό;
Το ρεπορτάζ και η απάντηση
Το "Ποντίκι" έγραψε στο τελευταίο του φύλλο
"Βυθίστηκε ο όμιλος του Sportime
Εκρηκτική είναι πλέον η κατάσταση που επικρατεί στο «Sportime» αλλά και γενικότερα στον όμιλο που διαθέτει – εκτός από τη συγκεκριμένη αθλητική εφημερίδα – ακόμη ένα αθλητικό έντυπο, αθλητικό ραδιοφωνικό σταθμό καθώς επίσης και ηλεκτρονική ιστοσελίδα.
Στο απροχώρητο, λοιπόν, με άγνωστες συνέπειες έχει φτάσει η υπομονή δημοσιογράφων και τεχνικών στην αθλητική εφημερίδα, η οποία όταν πρωτοκυκλοφόρησε τάραξε (και άλλαξε) την πορεία του αθλητικού Tύπου στη χώρα μας.
Σε επίσχεση εργασίας προχώρησαν οι τεχνικοί του Sportime FM, αφού ήταν απλήρωτοι για αρκετές μέρες, και τους ακολούθησαν και οι δημοσιογράφοι σταθμού. Εδώ και αρκετές μέρες δεν κυκλοφορεί το «Sportime» επειδή δεν υπάρχουν χρήματα για την αγορά του χαρτιού και δεν μπορεί να τυπωθεί η εφημερίδα.
Στα γραφεία του ομίλου δεν λειτουργεί τίποτα, ενώ χαρακτηριστικό είναι και το γεγονός ότι έχουν κοπεί τόσο το νερό όσο και το ηλεκτρικό. Σύμφωνα με πληροφορίες, την περασμένη (των Παθών, για να μην ξεχνιόμαστε) εβδομάδα οι συντάκτες ζήτησαν την καταβολή του δώρου του Πάσχα με δυναμικές κινήσεις από την ιδιοκτησία του εντύπου.
Η οποία ιδιοκτησία προσπαθούσε, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, να καταφέρει την πώληση του ραδιοφωνικού σταθμού του ομίλου, ώστε να μπορέσει να ρίξει ξανά στην αγορά τόσο το «Sportime» όσο και την «Αθλητική». Η αγοραπωλησία όμως, για την οποία οι περισσότεροι – εδώ που τα λέμε – δεν έτρεφαν σοβαρές ελπίδες ότι θα ολοκληρωνόταν, δεν έγινε, βυθίζοντας έτσι τις όποιες ελπίδες των εργαζομένων για ένα καλύτερο αύριο."
Και ο Γιάννης Κούρκουλος απάντησε:
Προς ΠΟΝΤΙΚΙ
και άλλες "δημοκρατικές" δυνάμεις... (χωρίς υπαινιγμό στο Ποντίκι μας. "Μας" για όσους το εννοούμε έτσι, απ τη δεκαετία του '70)
Είμαστε ακόμα εδώ, ζωντανοί ακόμα. Απλήρωτοι απο το Νοέμβρη πέρσι, αλλά ζωντανοί. Ζωντανοί, περήφανοι κι αγέρωχοι σε πείσμα όσων θα επιθυμούσαν, ήδη να μας δουν γονατισμούς. 'Ορθιοι ακόμα, απέναντι σε όποια κοινωνική... γελοιότητα συμφερόντων διαμορφώθηκε στην "περήφανη" πατρίδα μας. Τόσο "περήφανη", όσο φαίνεται απέναντι στη διακωμώδηση μιας χώρας 11 εκατομμυρίων ανθρώπων με 10.000 χρόνια ιστορίας, από 600.οοο γείτονες που τους τρέφουν οι επιχειρήσεις μας, ακόμα και αυτές που αφήνουν εμάς απλήρωτους... Δηλαδή οι Ελληνικές...
Είμαστε όρθιοι απέναντι σε κάθε διανειοδότητη που όλη του η αγωνία είναι, πώς θα ανέβουν τα επιτόκια για να κάνει κατασχέσεις, είμαστε περήφανοι απέναντι στο συνδικαλιστικό μας όργανο που (καλά να είναι), νομίζει πως εξάντλησε την προσφορά του στη λάιλαπα (όχι του Σπορτάιμ αλλά του κλάδου) με ένα επίδομα. Έτσι που να με κάνει να νοιώθω περίπου ίδιος με τους... κολασμένους της Γης, αυτούς των... φαναριών. Τους ζητιάνους απ το Μπάγνκλαντές και του Πακιστάν... Ζητιάνο στην ίδια μου τη χώρα...
'Ομως όχι. Δεν, κάνω το χατίρι σε κανέναν. Δεν σκύβω σε όψιμους εκδότες- φίλους που το 1990 σαν δημοσιογράφοι είμαστε άνεργοι μαζί. Δεν κάνουμε (όλοι) το χατίρι σε κανέναν. Θα μείνουμε όρθιοι και θα πουλήσουμε... λεμόνια μετά 30 περίπου χρόνια δημοσιογραφίας (32 εγώ και λιγότερα άλλοι) για να ζήσουμε, αλλά δεν θα σκύψουμε. Δεν θα τρους παρακαλέσουμε. Κι εγώ και τα άλλα παιδιά του Σπορτάιμ, θα μείνουμε όρθιοι στην κοινωνική αναλγησία και τον κοινωνικό παχυδερμισμό των εργολάβων που είναι όψιμοι... εκδότες. Αλλά ακόμα και των των εκφραστών τους (που είναι αρκετοί εντρυφούντες του πολιτικού συστήματος ως κοινωνικής πρακτικής που εφαρμόζεται και όχι ως πολιτικού μοντέλου)...
Νιώθω περήφανος που είμαι ένας απ τους 3 που έμειναν στο Σπορτάιμ από τα δοκιμαστικά του ακόμα φύλλα (οι άλλοι είναι οι Φώντας Χήτας και Κώστας Μπελιάς, συν τα παιδιά της Θεσσαλονίκης). Πιο πολύ τιμώ όμως, τη στάση όλων των άλλων μεταγενέστερων ή σύγχρονων συναδέλφων που έπαιξαν το δικό τους ρόλο στην καινοτομία της έκδοσης της πρωτοποριακής αυτής εφημερίδας που αφαίρεσε τα "κόκκινα γυαλιά" που λέει ο Κραουνάκης και η Λίνα. Που τουλάχιστον το επιχείρησε στα σπορ. Γιατί κοινωνικά επικράτησε το απόλυτο... μαύρο. Τιμώ όλους αυτούς που έμειναν όρθιοι στην πορεία της "καταιγίδας". Είναι όλοι αδέλφια μου. Παρόντες και απόντες...
Γιάννης Κούρκουλος
(ή κατά καιρούς... "ταλαίπωρος συντάκτης")
ΥΓ. Με την παράκληση της δημοσίευσης με... copy- paste στο "Ποντίκι".
"Βυθίστηκε ο όμιλος του Sportime
Εκρηκτική είναι πλέον η κατάσταση που επικρατεί στο «Sportime» αλλά και γενικότερα στον όμιλο που διαθέτει – εκτός από τη συγκεκριμένη αθλητική εφημερίδα – ακόμη ένα αθλητικό έντυπο, αθλητικό ραδιοφωνικό σταθμό καθώς επίσης και ηλεκτρονική ιστοσελίδα.
Στο απροχώρητο, λοιπόν, με άγνωστες συνέπειες έχει φτάσει η υπομονή δημοσιογράφων και τεχνικών στην αθλητική εφημερίδα, η οποία όταν πρωτοκυκλοφόρησε τάραξε (και άλλαξε) την πορεία του αθλητικού Tύπου στη χώρα μας.
Σε επίσχεση εργασίας προχώρησαν οι τεχνικοί του Sportime FM, αφού ήταν απλήρωτοι για αρκετές μέρες, και τους ακολούθησαν και οι δημοσιογράφοι σταθμού. Εδώ και αρκετές μέρες δεν κυκλοφορεί το «Sportime» επειδή δεν υπάρχουν χρήματα για την αγορά του χαρτιού και δεν μπορεί να τυπωθεί η εφημερίδα.
Στα γραφεία του ομίλου δεν λειτουργεί τίποτα, ενώ χαρακτηριστικό είναι και το γεγονός ότι έχουν κοπεί τόσο το νερό όσο και το ηλεκτρικό. Σύμφωνα με πληροφορίες, την περασμένη (των Παθών, για να μην ξεχνιόμαστε) εβδομάδα οι συντάκτες ζήτησαν την καταβολή του δώρου του Πάσχα με δυναμικές κινήσεις από την ιδιοκτησία του εντύπου.
Η οποία ιδιοκτησία προσπαθούσε, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, να καταφέρει την πώληση του ραδιοφωνικού σταθμού του ομίλου, ώστε να μπορέσει να ρίξει ξανά στην αγορά τόσο το «Sportime» όσο και την «Αθλητική». Η αγοραπωλησία όμως, για την οποία οι περισσότεροι – εδώ που τα λέμε – δεν έτρεφαν σοβαρές ελπίδες ότι θα ολοκληρωνόταν, δεν έγινε, βυθίζοντας έτσι τις όποιες ελπίδες των εργαζομένων για ένα καλύτερο αύριο."
Και ο Γιάννης Κούρκουλος απάντησε:
Προς ΠΟΝΤΙΚΙ
και άλλες "δημοκρατικές" δυνάμεις... (χωρίς υπαινιγμό στο Ποντίκι μας. "Μας" για όσους το εννοούμε έτσι, απ τη δεκαετία του '70)
Είμαστε ακόμα εδώ, ζωντανοί ακόμα. Απλήρωτοι απο το Νοέμβρη πέρσι, αλλά ζωντανοί. Ζωντανοί, περήφανοι κι αγέρωχοι σε πείσμα όσων θα επιθυμούσαν, ήδη να μας δουν γονατισμούς. 'Ορθιοι ακόμα, απέναντι σε όποια κοινωνική... γελοιότητα συμφερόντων διαμορφώθηκε στην "περήφανη" πατρίδα μας. Τόσο "περήφανη", όσο φαίνεται απέναντι στη διακωμώδηση μιας χώρας 11 εκατομμυρίων ανθρώπων με 10.000 χρόνια ιστορίας, από 600.οοο γείτονες που τους τρέφουν οι επιχειρήσεις μας, ακόμα και αυτές που αφήνουν εμάς απλήρωτους... Δηλαδή οι Ελληνικές...
Είμαστε όρθιοι απέναντι σε κάθε διανειοδότητη που όλη του η αγωνία είναι, πώς θα ανέβουν τα επιτόκια για να κάνει κατασχέσεις, είμαστε περήφανοι απέναντι στο συνδικαλιστικό μας όργανο που (καλά να είναι), νομίζει πως εξάντλησε την προσφορά του στη λάιλαπα (όχι του Σπορτάιμ αλλά του κλάδου) με ένα επίδομα. Έτσι που να με κάνει να νοιώθω περίπου ίδιος με τους... κολασμένους της Γης, αυτούς των... φαναριών. Τους ζητιάνους απ το Μπάγνκλαντές και του Πακιστάν... Ζητιάνο στην ίδια μου τη χώρα...
'Ομως όχι. Δεν, κάνω το χατίρι σε κανέναν. Δεν σκύβω σε όψιμους εκδότες- φίλους που το 1990 σαν δημοσιογράφοι είμαστε άνεργοι μαζί. Δεν κάνουμε (όλοι) το χατίρι σε κανέναν. Θα μείνουμε όρθιοι και θα πουλήσουμε... λεμόνια μετά 30 περίπου χρόνια δημοσιογραφίας (32 εγώ και λιγότερα άλλοι) για να ζήσουμε, αλλά δεν θα σκύψουμε. Δεν θα τρους παρακαλέσουμε. Κι εγώ και τα άλλα παιδιά του Σπορτάιμ, θα μείνουμε όρθιοι στην κοινωνική αναλγησία και τον κοινωνικό παχυδερμισμό των εργολάβων που είναι όψιμοι... εκδότες. Αλλά ακόμα και των των εκφραστών τους (που είναι αρκετοί εντρυφούντες του πολιτικού συστήματος ως κοινωνικής πρακτικής που εφαρμόζεται και όχι ως πολιτικού μοντέλου)...
Νιώθω περήφανος που είμαι ένας απ τους 3 που έμειναν στο Σπορτάιμ από τα δοκιμαστικά του ακόμα φύλλα (οι άλλοι είναι οι Φώντας Χήτας και Κώστας Μπελιάς, συν τα παιδιά της Θεσσαλονίκης). Πιο πολύ τιμώ όμως, τη στάση όλων των άλλων μεταγενέστερων ή σύγχρονων συναδέλφων που έπαιξαν το δικό τους ρόλο στην καινοτομία της έκδοσης της πρωτοποριακής αυτής εφημερίδας που αφαίρεσε τα "κόκκινα γυαλιά" που λέει ο Κραουνάκης και η Λίνα. Που τουλάχιστον το επιχείρησε στα σπορ. Γιατί κοινωνικά επικράτησε το απόλυτο... μαύρο. Τιμώ όλους αυτούς που έμειναν όρθιοι στην πορεία της "καταιγίδας". Είναι όλοι αδέλφια μου. Παρόντες και απόντες...
Γιάννης Κούρκουλος
(ή κατά καιρούς... "ταλαίπωρος συντάκτης")
ΥΓ. Με την παράκληση της δημοσίευσης με... copy- paste στο "Ποντίκι".
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Αναρτήσεις
